มารู้จักกับ หอศิลป์ ศูนย์รวมศิลปะจากอดีตถึงปัจจุบัน

งานศิลปะเป็นสิ่งที่มีมาอย่างยาวนานบนโลกใบนี้ เปรียบเสมือนกับความงดงามที่ช่วยสร้างโลกให้เกิดสิ่งดีๆ ขึ้นมามากมาย ผลงานศิลปะสามารถสร้างบันดาลใจดีๆ ให้กับผู้พบเห็นได้มากมาย สามารถถ่ายทอดเรื่องราวที่น่าสนใจให้ผู้คนที่พบเห็นได้เห็นสิ่งที่น่าสนใจจากความงดงามเหล่านี้ แต่งานศิลปะหากไม่มีการเก็บรักษาที่ดีก็อาจทำให้หมดคุณค่าลงไปได้ ด้วยเหตุนี้เราจึงต้องมีการสร้างหอศิลป์ขึ้นมาเพื่อเป็นสิ่งที่เอาไว้รวบรวมความงดงามทางด้านงานศิลปะตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันเพื่อให้ผู้คนได้ชมความงดงามของสิ่งเหล่านี้ต่อไป

ความหมายของหอศิลป์

หอศิลป์คือสถานที่ที่มีไว้เพื่อทำกิจกรรมต่างๆ อันเกี่ยวข้องกับศิลปะ เป็นสถานที่สำหรับการรับรองศิลปิน ผู้สร้างภาพยนตร์ นักออกแบบ และอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับงานศิลปะ เป็นสถานที่สำหรับการสร้างผลงานความคิดด้านศิลปะออกมาสู่สายตาประชาชน ผู้สร้างงานและผู้เสพงานจะมีสถานที่ที่นัดพบนั่นคือหอศิลป์ ถือเป็นกลไกทางสังคมที่ประชาชนได้มีส่วนร่วมกับการสร้างวัฒนธรรมในฐานะชองผู้ชื่นชมและเป็นผู้ที่รับรู้ได้ในผลงานศิลปะที่ทำให้เกิดสติปัญญา พูดได้ว่าหอศิลป์จัดเป็นพื้นฐานการสร้างวัฒนธรรมอย่างสมบูรณ์แบบ มีการเปิดโอกาสให้ประชาชนได้มีส่วนร่วมที่จะสร้างขึ้นมา ซึ่งประชาชนเองก็เสมือนกับว่าเป็นเข้าของร่วมในวัฒนธรรมนั้นๆ

ประวัติของหอศิลป์

ความคิดที่จะมีหอศิลป์เพื่อประชาชนได้เกิดขึ้นมากว่า 10 ปี เนื่องมาจากว่านโยบายของรัฐบาลในอดีตยังไม่ค่อยมีความชัดเจนในเรื่องเกี่ยวกับการสนับสนุนงานศิลปะ ยังไม่เห็นถึงการพัฒนาทางด้านสติปัญญา อารมณ์ ความคิดสร้างสรรค์ ที่จัดว่าเป็นสิ่งสำคัญในการพัฒนาประเทศ นั่นทำให้เกิดเป็นจุดเริ่มต้นของแนวร่วมศิลปินไทยในการสร้างหอศิลป์ร่วมสมัย เพื่อให้เกิดหอศิลป์ที่มีความทัดเทียมกับสากลรวมถึงยังเป็นเกียรติต่อประเทศ ทำให้สังคมมีสถานที่ในการเรียนรู้ด้านศิลปะ วัฒนธรรม เป็นทางเลือกสำหรับการจรรโลงจิตใจควบคู่ไปกับความเจริญก้าวหน้าทางด้านวัตถุ หอศิลป์สำหรับประชาชนเป็นการลงทุนโดยภาครัฐ ไม่แสวงหาผลกำไรเป็นการลงทุนเพื่อสนับสนุนในด้านการพัฒนาคล้ายๆ กับการลงทุนด้านสาธารณูปโภค การสร้างหอศิลป์ก็เปรียบได้กับการสร้างสาธารณูปโภคทางสมอง หอศิลป์แห่งแรกที่เกิดขึ้นจึงถูกสร้างขึ้นบริเวณแยกปทุมวันที่ถือว่าเป็นแหล่งรวมวัยรุ่นเพื่อให้ได้หันมาสนใจ มีส่วนร่วมในความคิดสร้างสรรค์ กิจกรรมต่างๆ ทางศิลปวัฒนธรรมให้มากขึ้น จึงได้มีการจัดสร้างหอศิลปวัฒนธรรมกรุงเทพมหานครขึ้นมาเมื่อปี พ.ศ. 2538 แต่ก็มีปัญหาเกิดขึ้นจนกระทั่งโครงการพักไปชั่วคราวเมื่อปี 2544 กระทั่งปี 2547 ก็ได้กลับมาให้จัดสร้างในรูปแบบเดิมจนกระทั่งสามารถเปิดใช้งานได้ในปี 2551 กระทั่งปัจจุบันนี้ก็ยังคงเปิดให้ใช้งานอยู่